fbpx

กวิตา วัฒนะชยังกูร ศิลปินผู้ใช้ร่างกายเป็นเครื่องมือ

กวิตา วัฒนะชยังกูร สะท้อนสังคมผ่านงานวิดีโออาร์ตที่เธอเองนำแสดง

เมื่อต้นปีที่ผ่านมา นับเป็นครั้งแรกที่ศิลปิน กวิตา วัฒนะชยังกูร ได้นำเสนองานเพอร์ฟอร์แมนซ์ให้ผู้ชมได้ชมกันสดๆ เป็นครั้งแรกกลางโรงแรมหรูอย่างเพนนินซูลา กรุงเทพฯ ซึ่งเรียกได้ว่าเป็นพัฒนาการครั้งสำคัญของเธอ เนื่องจากที่ผ่านมานั้นผลงานของเธอจะเป็นผลงานวิดีโอทั้งหมด

“KNIT” หรือ “การถักทอชีวิต” เป็นผลงานศิลปะการแสดงที่กวิตาที่ใช้ไหมพรมพันร่างกายไว้นั้นจะค่อยๆ ใช้ร่างกายนเองเป็นไม้ถักนิตติ้งแล้วถักทอชิ้นงานให้ดูคล้ายใยแมงมุม ศิลปินกล่าวว่าเธอต้องการนำเสนอเรื่องวัตถุนิยมของสังคมสมัยใหม่ รวมถึงอุตสาหกรรมแฟชั่นที่ผลิตสินค้าออกมาโดยไม่ได้เคารพถึงแรงงานสตรีที่อยู่เบื้องหลัง ที่ต้องปากกัดตีนถีบทำงานหาเงินเพื่อเลี้ยงตัวเองและครอบครัวต่อไป โดยผลงานชิ้นนี้เป็นส่วนหนึ่งของการสนับสนุนของโรงแรมเพนนินซูลา กรุงเทพฯ ที่มีให้กับงานบางกอก อาร์ต เบียนนาเล่ 2018

กวิตาจบการศึกษาระดับปริญญาตรีสาขา Fine Arts จาก RMIT University เมลเบิร์น ออสเตรเลีย ผลงานของเธอมักจะโดดเด่นด้วยการจัดกระทำร่างกายตนเองในท่าทางต่างๆ อย่างซ้ำๆ ซึ่งนอกจากจะเป็นการท้าทายขอบเขตของร่างกายตนเองแล้ว ยังเป็นการท้าทายผู้ชมด้วย เพราะในหลายครั้งแม้งานของเธอจะเต็มไปด้วยสีสันสดใส แต่ก็มีความทรมานบางอย่างที่คนที่ได้เห็นล้วสัมผัสได้ แต่ก็ไม่กล้าเบือนหน้าหนี หลายๆครั้งงานของเธอสะท้อนถึงประเด็นเรื่องสิทธิสตรีอย่างชัดเจน แต่หลายๆครั้ง การกระทำซ้ำๆ ก็ชวนให้นึกถึงชีวิตของมนุษย์ยุคใหม่ที่ใช้ชีวิตไปวันๆ ด้วยกิจวัตรเดิมๆ แบบอัตโนมัติ

ผลงานอันโดดเด่นของเธอทำให้เธอกลายเป็นที่รู้จักในวงการศิลปะระดับนานาชาติ โดยในปีค.ศ. 2017 เธอได้เป็นหนึ่งในตัวแทนศิลปินไทยไปแสดงผลงานในนิทรรศการ Islands in the Stream ในช่วงเทศกาลเวนิส เบียนนาเล่ครั้งที่ 57 ด้วย ปัจจุบันนี้ ผลงานของเธอได้หมุนเวียนไปจัดแสดงตามแกลเลอรี่และเทศกาลศิลปะร่วมสมัยทั่วโลก ทั้งในออสเตรเลีย เอเชีย อเมริกาและยุโรป

ติดตามผลงานของกวิตาได้ที่ facebook.com/kawitavartist

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest

More to explore

แผลเก่า:Old Wound แผลเดิมในเรื่องเล่า ที่ยังเป็นแผลสดของพล็อตสังคมไทย

นิทรรศการ แผลเก่า / Old Wound นิทรรศการเดี่ยวโดย ประทีป สุธาทองไทย ศิลปินนักตั้งคำถาม ผู้ซ่อนบทสนทนาทางสังคมไว้ในงานเสมอ

“Yesterday I Was, Tomorrow I Will Be” นิทรรศการแห่งความฝันและความสำเร็จของ “Pomme Chan”

ก้าวสู่โลกที่เปี่ยมไปด้วยแพชชั่น ผ่านผลงานศิลปะตั้งแต่ชิ้นแรกที่น้อยคนจะได้เห็น สู่วันที่ประสบความสำเร็จในสายอาชีพร่วมระยะเวลา 20 ปี